Τι έδειξε η Ανόρθωση λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα…

Χθες η Ανόρθωση έδωσε απέναντι στον Άρη το τελευταίο της φιλικό πριν την πρεμιέρα για τη νέα χρονιά απέναντι στη Νέα Σαλαμίνα. Ένα φιλικό στο οποίο η ομάδα της Αμμοχώστου έδειξε κάποια καλά στοιχεία αλλά έδειξε και κάποιες αδυναμίες, οι οποίες με κάποιες κινήσεις μπορούν να διορθωθούν.

Το σίγουρο είναι ότι η Ανόρθωση θα είναι εντελώς διαφορετική ομάδα φέτος σε σχέση με την περσινή. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα είναι μία πολύ καλύτερη ομάδα και δεν γίνεται διαφορετικά με τους παίχτες που ήρθαν. Δεν θα κάνουμε καμία σύγκριση με το περσινό ρόστερ, άλλωστε αυτό το κάναμε αρκετές φορές και για το συμπέρασμα της σύγκρισης δεν τίθεται αμφιβολία.

Τι είδαμε όμως από την Ανόρθωση χθες, λίγες ημέρες πριν την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεών της;

– Η ομάδα της Αμμοχώστου συνεχίζει να έχει μεγάλο πρόβλημα στην ανάπτυξή της από τον άξονα. Χθες υπήρχε η τριάδα Γκάντσεφ, Βίκτορ και Σιβού με τον Ράγιος στο δεξί επιθετικό άκρο. Εκεί δεν θα τον ξαναδούμε τον Ράγιος ο οποίος θα πάρει θέση στον άξονα και έτσι η ομάδα αναμένεται να είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τον άξονα με καλύτερη ανάπτυξη. Θα λέγαμε όμως ότι το πρόβλημα εδώ δεν είναι απαραίτητα το δεκάρι, αλλά το πόσο συμμετέχουν και πως οι δύο που πλαισιώνουν τον επιτελικό χαφ.

Ο Γκάντζεφ δεν πολυφάνηκε χθες, είναι και πίσω σε σχέση με τους συμπαίκτες του καθώς άργησε να ενσωματωθεί στην ομάδα. Ο Βίκτορ αυτή τη στιγμή είναι περισσότερο πρόβλημα παρά πλεονέκτημα για την ομάδα. Πολλά νεύρα, καθυστερεί την ανάπτυξη της ομάδας του, αργές επιστροφές. Με το Σιβού να είναι πολύ ανεβασμένο, η λογική λέει ότι ο Βίκτορ θα καθίσει πάγκο. Και αν δεν καθίσει από την αρχή, αν συνεχίσει έτσι δεν μπορούμε να σκεφτούμε τον Λέβι να συνεχίζει να τον έχει για πολύ στη βασική εντεκάδα.

Χθες η Ανόρθωση δεν μπορούσε να οργανώσει παιγνίδι από τον άξονα και όποτε έγινε αυτό, ήταν όταν ο Ράγιος ερχόταν προς τα μέσα. Να πηγαίνει η μπάλα στον ακραίο μπακ και από εκεί προώθηση στον ακραίο επιθετικό είναι κάτι που διαβάζεται εύκολα από τις αντίπαλες ομάδες και γι’αυτό για μεγάλο μέρος του χθεσινού παιγνιδιού και ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, η Ανόρθωση δεν μπορούσε να δημιουργήσει φάσεις.

Και δεν μπορούσε να τροφοδοτηθεί σωστά ο Καμαρά ο οποίος γύριζε αρκετά πίσω για να πάρει μπάλα και να δημιουργήσει για τον ίδιο. Αυτός ο παίχτης θέλει την κάθετη πάσα, όπως το είδαμε σε κάποια άλλα φιλικά, για να πάρει το απόλυτο από αυτόν ο Λέβι. Ξέρει αρκετή μπάλα ο Καμαρά όμως και σίγουρα είναι μεγάλη αναβάθμιση για την ομάδα. Πρέπει όμως η ομάδα να δουλέψει σωστά για αυτόν. Δώσε του κάθετη στον κενό χώρο και ετοιμάσου να πανηγυρίσεις. Αυτό είναι το τεράστιο πλεονέκτημά του και εκεί πρέπει να δοθεί βάση.

– Φαίνεται όμως ότι ένας παίχτης που ήρθε την τελευταία στιγμή, ο Αράζ, μπορεί να αποτελέσει τεράστιο επιθετικό ατού για την ομάδα. Ήρθε, υπέγραψε και αγωνίστηκε ο Αζέρος ο οποίος έδειξε κάποια πράγματα τα οποία δεν έχει άλλος ποδοσφαιριστής στην ομάδα. Έναν «μπουκαδόρο» δηλαδή ο οποίος έχει την ταχύτητα και έχει την ντρίμπλα να δημιουργήσει καταστάσεις για τον ίδιο και για τον εαυτό του. Είχε χρόνια η Ανόρθωση να φέρει παίχτη με αυτό το καλούπι και σίγουρα έχει άλλα χαρακτηριστικά σε σχέση με τον Καλό αλλά κυρίως με τον Παλάνκα, του οποίου φαίνεται ότι ταιριάζει περισσότερο η θέση στο φτερό σε ένα 4-4-2 και όχι σε ένα 4-3-3.

Θα δούμε και τον Σεκού Σισέ ο οποίος έχει μία αρκετά αξιοπρεπή καριέρα πίσω του και μπορεί να αποτελέσει ακόμη ένα επιθετικό όπλο για την ομάδα. Ακόμη να έρθει να υπογράψει όμως και δεν μπορούμε να πούμε με ποιον τρόπο σκέφτεται να τον αξιοποιήσει ο Λέβι με την πλειάδα επιθετικών επιλογών που έχει στη διάθεσή του φέτος. Ίσως σε ένα 4-4-2 με Καμαρά δίπλα του;

– Εκεί που θα είναι βελτιωμένη αρκετά η Ανόρθωση φέτος θα είναι στο κέντρο της άμυνάς της. Χθες με τον Άρη πέραν του γκολ και μίας άλλης ευκαιρίας που δημιούργησε, σχεδόν δεν απείλησε την Ανόρθωση. Ντουγκλάο και Σίλντενφελντ είχαν εξαιρετικά κοψίματα, αρκετά καλή συνεργασία με τον Βραζιλιάνο να αγωνίζεται λίγο πιο μπροστά του Κροάτη όταν ο Άρης είχε τη μπάλα. Είναι γερό σκαρί ο Ντουγκλάο αλλά πηγαίνει πολύ γρήγορα πρώτος στη μπάλα, απέναντι μάλιστα και σε γρήγορους παίχτες. Είναι ξεκάθαρη αναβάθμιση φέτος η αμυντική γραμμή της ομάδας και ας μην ξεχνάμε πέρσι πόσες και πόσες τελικές έκαναν οι μικρές ομάδες απέναντι στην Ανόρθωση όταν έβρισκαν απέναντί τους Αγκιλάρ, Ερέρο και Καλδερόν.

– Αυτό που δεν είδαμε και τόσο πολύ με τον Άρη όμως είναι τα ανεβάσματα των ακραίων αμυντικών, Μπανταλόφσκι και Πράνιτς. Ήταν πιο «συμμαζευμένοι» οι ακραίοι του Λέβι και για αυτό δεν είδαμε υπερφόρτωση της περιοχής του Άρη όταν η Ανόρθωση έβγαινε μπροστά. Και φυσικά αυτός ήταν και ένας λόγος που για μεγάλα διαστήματα η ομάδα της Αμμοχώστου δεν μπορούσε να δημιουργήσει φάσεις. Να κατέβει δηλαδή ο ακραίος αμυντικός και να συγκλίνει προς τα μέσα ο παίχτης που είναι μπροστά του ώστε να ανοίξουν χώροι. Ειδικά σε παιγνίδια απέναντι σε τέτοιες ομάδες, η Ανόρθωση οφείλει να είναι πιο επιθετική.

Φυσικά όταν αρχίσουν οι επίσημες υποχρεώσεις, θα δούμε άλλα πράγματα από τον Λέβι. Θα δούμε τον Ράγιος σε ρόλο δεκαριού στο 4-3-3, θα δούμε τον Αράζ βασικό, θα δούμε ίσως και δυάδα στα χαφ με Γκάντζεφ και Σεβού, θα μπει στην ομάδα και ο Σισέ.

Ίσως δούμε και πολύ ένα 4-4-2 από τον Ισραηλινό προπονητή. Με Καμαρά και Σισέ για παράδειγμα στην κορυφή. Με Αράζ και Παλάνκα στα χαφ, με τον Ισπανό όπως είπαμε να του ταιριάζει περισσότερο αυτό το σύστημα σε όσα είδαμε μέχρι τώρα. Ίσως και τον Ράγιος ακόμη σαν ακραίο χαφ.

Το σημαντικό είναι ότι ο Λέβι έχει πολλές επιλογές στη διάθεσή του, αλλά χθες με τον Άρη και μόλις λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα με τη Σαλαμίνα, η Ανόρθωση έβγαλε κάποιες αδυναμίες οι οποίες πρέπει να διορθωθούν άμεσα.

Πηγή:protathlima.com

  • Γιώργος

    5-6 σημεία που προσωπικά έχω κατανοήσει ως τώρα. Ειδικότερα με βάση τα φιλικά με Άχνα και Άρη:

    1) Όσα αμ. χαφ κι αν βάλουμε, άμα θέλει η πόρνη να μπεί θα μπεί. Θα γλιστρίσει ο Ντουκλάο ή ο Σίντελφελτ, θα ματσουκώσει ο Σιβού θα θα θα για να βγεί αντεπίθεση και να το φάμε. Δεν μπορούμε να κοντρολάρουμε στο 100% και τον παράγοντα “τύχη”. Επομένως είναι για μένα κρίμα και άδικο να σπαταλούμε μια θέση επιθετικογενούς παίκτη (Άλβες, Σεχού Σισσέ κλπ) για να παίζει ο Βίκτορ. Ο οποίος σημειωτέον δεν βοηθά καθόλου μα καθόλου στην ανάπτυξη. Ειδικότερα στο 2ο ημίχρονο με Άχνα όταν βγήκε έγκαιρα και έμειναν οι Σιβού και Γκάντσεφ (αργότερα και ο Ράγιος) βγάλαμε 7-8 τελικές με την άνεση μας.

    2) Θέλουμε σοβαρή δουλειά στα επιθετικά στημένα. Παρ’ όλο που μπορεί να ακούεται παράλογο όταν σκοράραμε από στημένη φάση (κόρνερ) με τον Άρη, ενοτύτοις αν λάβουμε υπόψιν ότι το γκολ το έβαλε ο Αζέρος με λίγες μόνο ώρες στην Κύπρο (οπόταν δεν ήταν δουλεμένη φάση στην προπόνηση), και αν δείτε ξανά τη φάση θα δείτε ότι είναι ατομική η όλη του ενέργεια, προσωπικά μου δείχνει ότι δεν έχει δουλευτεί επαρκώς. Είναι κρίμα και άδικο να έχω 3 μπακ των 2 μέτρων έκαστος (Ντουκλάο, Σίντελφελτ και Μπανταλόφσκι), να έχω εκτελεστές στημένων φάσεων (Γκάντσεφ, Πράνιτς, Ράγιος), να έχω άλλους 2 στράικερ με σοβαρά προσόντα (Καμαρά, Άλβες), να εκτελώ περί το 7-8 κόρνερ με κάθε ένα από τους αντιπάλους και να μην έχω πετύχει τουλάχιστον από 1-2 γκολ. Χρήζουμε πολλής βελτίωσης.

    3)Με μοναδικό σέντερφορ τον Καμαρά και σύστημα 4-2-3-1 δεν πάμε πουθενά. Ο μιτσής παλεύκει με τα θηρία, αλλά δεν μπορεί και να δημιουργήσει, και να παίξει ξύλο, και να εκτελεί. Και οι πλείστοι αντίπαλοι, ειδικά οι μικρές ομάδες, θα παίζουν φουλ ταμπούρι, βάζοντας 2 και 3 παίκτες πάνω του. Με αυτούς πρέπει να παίζουμε με 2 επιθετικούς από την αρχή, για να τους εγκλωβίζουμε στα καρέ τους και προϊόντος του χρόνου, με υπομονή και επιμονή θα έρθουν και τα γκολ. Σκεφτείτε αν από την αρχή ή έστω από το ημίχρονο ήταν έξω ο Βίκτορ και μέσα ο Άλβες, οι αμυντικοί του Άρη δεν θα ήξεραν ποιόν να πρωτομαρκάρουν.

    4) Για τα χαμένα πέναλτι δεν ανησυχώ, διότι είναι φιλικά και έχουμε την ευκαιρία και πιστεύω και την εμπειρία/προσωπικότητα να τα δουλέψουμε όπως πρέπει.

    5) Είναι έγκλημα με ένα τέτοιο ρόστερ να μπαίνει ο Ράγιος εξτρέμ. Αμαρτία μεγάλη.Πέρσι υπήρχε η λογική της έλλειψης παικτών, φέτος απαράδεκτο και ακατανόητο. Εκτός κι αν πρέπει να “τιμωρηθεί” για το ότι χάνει το πρώτο παιχνίδι.

    Βλέποντας και τα στιγμυότυπα της Σαλαμίνας με την Ομόνοια, πρέπει να παρουσιαστούμε σοβαροί. Δεν χαρίζουν κάστανο οι συμπολίτες.